vim-pl.UTF-8.1 (16137B)
1 .TH VIM 1 "2006 kwi 11" 2 .SH NAME 3 vim \- Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty 4 .SH SYNOPSIS 5 .br 6 .B vim 7 [opcje] [plik ..] 8 .br 9 .B vim 10 [opcje] \- 11 .br 12 .B vim 13 [opcje] \-t znacznik 14 .br 15 .B vim 16 [opcje] \-q [plik_błędu] 17 .PP 18 .br 19 .B ex 20 .br 21 .B view 22 .br 23 .B gvim 24 .B gview 25 .B evim 26 .B eview 27 .br 28 .B rvim 29 .B rview 30 .B rgvim 31 .B rgview 32 .SH OPIS 33 .B Vim 34 jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być 35 używany do edycji wszelkiego rodzaju plików tekstowych. 36 Użyteczny zwłaszcza przy edycji programów. 37 .PP 38 Posiada wiele usprawnień w porównaniu z Vi: wielopoziomowe cofanie zmian, 39 wiele okien i buforów, podświetlanie składni, edycja linii poleceń, 40 uzupełnianie nazw plików, pomoc on-line, wizualna selekcja, itd. 41 Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnic pomiędzy 42 .B Vimem 43 i Vi. 44 .PP 45 W czasie korzystania z 46 .B Vima 47 można uzyskać obszerną pomoc z systemu pomocy on-line dzięki poleceniu ":help". 48 Zobacz rozdział POMOC ON-LINE poniżej. 49 .PP 50 Najczęściej 51 .B Vim 52 jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku poleceniem 53 .PP 54 vim plik 55 .PP 56 Bardziej ogólnie 57 .B Vim 58 jest uruchamiany poprzez: 59 .PP 60 vim [opcje] [lista plików] 61 .PP 62 Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z pustym buforem. W innym 63 wypadku istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden 64 lub więcej plików do edycji. 65 .TP 12 66 plik .. 67 Lista nazw plików. 68 Pierwsza nazwa będzie nazwą bieżącego pliku, który zostanie wczytany 69 do bufora. Kursor zostanie umieszczony w pierwszym wierszu. Do 70 kolejnych plików można przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć 71 plik, którego nazwa zaczyna się od myślnika należy listę plików 72 poprzedzić "\-\-". 73 .TP 74 \- 75 Plik do edycji jest wczytany ze standardowego wejścia. Polecenia są 76 odczytywane ze standardowego wyjścia błędów, którym powinien być 77 terminal (tty). 78 .TP 79 \-t {znacznik} 80 Plik do edycji i początkowa pozycja kursora zależy od "znacznika", 81 rodzaju etykiety goto. 82 {znacznika} szuka się w pliku tags, związany z nim plik staje się 83 plikiem bieżącym i wykonuje się powiązane polecenie. 84 Zazwyczaj używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku 85 {znacznik} może być nazwą funkcji. 86 W efekcie plik zawierający określoną funkcję staje się plikiem 87 bieżącym a kursor jest umieszczony na początku funkcji. 88 Zobacz ":help tag-commands". 89 .TP 90 \-q [plik_błędów] 91 Zacznij w trybie quickFix. 92 Plik [plik_błędów] zostaje zinterpretowany i pokaże się pierwszy błąd. 93 Jeśli brak opcji [plik_błędów] nazwa pliku zostanie pobrana z opcji 94 \&'errorfile' (domyślnie "AztecC.Err" dla Amigi, "errros.err" dla innych 95 systemów. 96 Do kolejnych błędów można przeskoczyć dzięki poleceniu ":cn". 97 Zobacz ":help quickfix". 98 .PP 99 W zależności od wywołania 100 .B Vim 101 zachowuje się inaczej (program może być cały czas tym samym 102 plikiem). 103 .TP 10 104 vim 105 "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne. 106 .TP 107 ex 108 Zacznij w trybie Ex. 109 Przejdź do trybu Normalnego poleceniem ":vi". 110 Można także uruchomić poprzez argument "\-e". 111 .TP 112 view 113 Zacznij w trybie tylko do odczytu. W ten sposób będziesz chroniony 114 przed zapisywaniem pliku. Można także uruchomić poprzez argument 115 "\-R". 116 .TP 117 gvim gview 118 Wersja GUI. 119 Uruchamia nowe okno. 120 Można także uruchomić poprzez argument "\-g". 121 .TP 122 evim eview 123 Wersja GUI w łatwym trybie. 124 Uruchamia nowe okno. 125 Można także uruchomić poprzez argument "\-y". 126 .TP 127 rvim rview rgvim rgview 128 Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można uruchomić 129 poleceń powłoki lub zawiesić 130 .B Vima. 131 Można także uruchomić poprzez argument "\-Z". 132 .SH OPCJE 133 Opcje można podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików. 134 Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku. 135 .TP 12 136 +[num] 137 W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony w wierszu "num". 138 Jeśli brak "num" kursor zostanie umieszczony w ostatnim wierszu. 139 .TP 140 +/{wzór} 141 W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym wystąpieniu 142 {wzór}. 143 Zobacz ":help search-pattern" by dowiedzieć się jakie są możliwe 144 wzorce wyszukiwania. 145 .TP 146 +{polecenie} 147 .TP 148 \-c {polecenie} 149 {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta się pierwszy plik. 150 {polecenie} jest interpretowane jako polecenie Ex. 151 Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszczone w podwójnych 152 cudzysłowach (zależy to od używanej powłoki). 153 Przykład: vim "+set si" main.c 154 .br 155 Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "\-c". 156 .TP 157 \-S {plik} 158 {plik} zostanie zinterpretowany po wczytaniu pierwszego pliku. 159 Jest równoważne \-c "source {plik}". 160 {plik} nie może zaczynać się '\-'. 161 Jeśli nie podano {plik} zostanie użyty "Session.vim" (działa tylko 162 wtedy jeśli \-S jest ostatnim argumentem). 163 .TP 164 \-\-cmd {polecenie} 165 Podobne do "\-c", ale polecenie jest wykonywane tuż przed 166 interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc. 167 Można użyć do 10 takich poleceń, niezależnie od poleceń od "\-c" 168 .TP 169 \-A 170 Jeśli 171 .B Vim 172 został skompilowany ze wsparciem dla języków arabskich (edycja od 173 prawej do lewej i arabska mapa klawiatury) ta opcja uruchamia 174 .B Vima 175 w trybie arabskim, np. ustawia się opcja 'arabic'. W innym wypadku 176 pojawi się komunikat błędu i 177 .B Vim 178 zakończy działanie. 179 .TP 180 \-b 181 Tryb binarny. 182 Ustawi się kilka opcji, które umożliwią edycję plików binarnych lub 183 wykonywalnych. 184 .TP 185 \-C 186 Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'. 187 W ten sposób 188 .B Vim 189 będzie zachowywał się jak Vi, nawet jeśli istnieje plik .vimrc. 190 .TP 191 \-d 192 Uruchom w trybie diff. 193 Powinno się użyć dwóch, trzech lub czterech nazwy plików jako argumentów. 194 .B Vim 195 otworzy wszystkie te pliki i pokaże różnice między nimi. 196 Działa jak vimdiff(1). 197 .TP 198 \-d {urządzenie} 199 Otwórz {urządzenie} by używać jako terminal. 200 Tylko na Amidze. 201 Przykład: 202 "\-d con:20/30/600/150". 203 .TP 204 \-D 205 Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie wykonując pierwsze polecenie 206 ze skryptu. 207 .TP 208 \-e 209 Uruchom 210 .B Vima 211 w trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano program jako "ex". 212 .TP 213 \-E 214 Uruchom 215 .B Vima 216 w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano program jako 217 "exim". 218 .TP 219 \-f 220 Pierszy plan. Dla wersji GUI. 221 .B Vim 222 nie nie oddzieli się od powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze 223 .B Vim 224 nie jest uruchomiony ponownie by otworzyć nowe okno. 225 Opcja powinna być użyta kiedy 226 .B Vim 227 jest wywoływany przez program, który ma zaczekać na koniec sesji (np. 228 mail). 229 Na Amidze polecenia ":sh" i ":!" nie będą działać. 230 .TP 231 \-\-nofork 232 Pierwszy plan. Dla wersji GUI. 233 .B Vim 234 nie oddzieli się od powłoki w jakiej został uruchomiony. 235 .TP 236 \-F 237 Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji tekstów od 238 prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta opcja uruchomi 239 .B Vima 240 w trybie Farsi, np. zostawią ustawione opcje 'fkmap' i 'rightleft'. 241 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i 242 .B Vim 243 zakończy działanie. 244 .TP 245 \-g 246 Jeśli 247 .B Vim 248 został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja uruchomi GUI. 249 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i 250 .B Vim 251 zakończy działanie. 252 .TP 253 \-h 254 Wyświetli krótką pomoc o argumentach linii poleceń i opcjach. Potem 255 .B Vim 256 zakończy działanie. 257 .TP 258 \-H 259 Jeśli 260 .B Vim 261 został skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla edycji od prawej do 262 lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla hebrajskiego, ta opcja uruchomi 263 .B Vima 264 w trybie hebrajskim, np. ustawi opcje 'hkmap' i 'rightleft'. 265 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i 266 .B Vim 267 zakończy działanie. 268 .TP 269 \-i {viminfo} 270 Kiedy 271 .B Vim 272 używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku użyć zamiast 273 domyślnego "~/.viminfo". 274 Można też ominąć użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE". 275 .TP 276 \-L 277 To samo co \-r. 278 .TP 279 \-l 280 Tryb Lisp. 281 Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'. 282 .TP 283 \-m 284 Zmiana pliku jest niemożliwa. 285 Przestawia opcję 'write'. 286 Można zmieniać zawartość bufora, ale zapisanie pliku nie jest 287 możliwe. 288 .TP 289 \-M 290 Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną wyłączone, tak więc zmiany 291 w pliku oraz ich zapisanie nie są możliwe. Wartość tych opcji można 292 zmienić. 293 .TP 294 \-N 295 Tryb niekompatybilny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki temu 296 .B Vim 297 będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej zgodnie z Vi nawet 298 jeśli nie istnieje plik .vimrc. 299 .TP 300 \-n 301 Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie będzie 302 możliwe. 303 Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na bardzo wolnym medium (np. 304 dyskietce). Ten cel można osiągnąć także przez ":set uc=0". Można 305 odwrócić przez ":set uc=200". 306 .TP 307 \-nb 308 Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans. Zobacz dokumentację by 309 dowiedzieć się więcej. 310 .TP 311 \-o[N] 312 Otwórz N okien w stosie. 313 Kiedy brak N, otwórz jedno okno dla każdego pliku. 314 .TP 315 \-O[N] 316 Otwórz N okien obok siebie. 317 Kiedy brak N, otwórz jedno okno dla każdego pliku. 318 .TP 319 \-p[N] 320 Otwórz N kart. 321 Kiedy brak N, otwórz jedną kartę dla każdego pliku. 322 .TP 323 \-R 324 Tryb tylko do odczytu. 325 Zostanie ustawiona opcja 'readonly'. 326 Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała blokada by chronić 327 przed przypadkowym zapisaniem pliku. 328 Jeśli chcesz zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!". 329 Opcja \-R implikuje opcję \-n (zobacz poniżej). 330 Opcja 'readonly' może zostać przestawiona poprzez ":set noro". 331 Zobacz ":help 'readonly'". 332 .TP 333 \-r 334 Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich. 335 .TP 336 \-r {plik} 337 Tryb odzyskiwania danych. 338 Plik wymiany zostanie wykorzystany do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji. 339 Plik wymiany to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z dodanym ".swp". 340 Zobacz ":help recovery". 341 .TP 342 \-s 343 Tryb cichy. Rozpoczęty tylko kiedy uruchomiony jako "Ex" lub opcja 344 "\-e" została podana przed opcją "\-s". 345 .TP 346 \-s {skrypt} 347 Zostanie wczytany plik {skrypt}. 348 Znaki w pliku zostaną zinterpretowane jakby były wpisywane. 349 To samo można osiągnąć poprzez polecenie ":source! {skrypt}". 350 Jeśli osiągnięto koniec pliku zanim edytor zakończył działanie, dalsze 351 znaki odczytywane są z klawiatury. 352 .TP 353 \-T {terminal} 354 Przekazuje 355 .B Vimowi 356 nazwę terminalu jakiego używasz. 357 Wymagane tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie. 358 Powinien być to terminal znany 359 .B Vimowi 360 (builtin) lub zdefiniowany w plikach termcap lub terminfo. 361 .TP 362 \-u {vimrc} 363 Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania. 364 Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania zostaną pominięte. 365 Używaj do edytowania plików specjalnych. 366 Można pominąć także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez 367 podanie nazwy "NONE". 368 Zobacz ":help initialization" by poznać więcej szczegółów. 369 .TP 370 \-U {gvimrc} 371 Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI. 372 Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania GUI zostaną pominięte. 373 Można pominąć także wszystkie możliwe pliki uruchamiania GUI poprzez 374 podanie nazwy "NONE". 375 Zobacz ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów. 376 .TP 377 \-V[N] 378 Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są wczytywane 379 i o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku viminfo. Opcjonalny 380 argument N jest wartością 'verbose'. Domyślnie 10. 381 .TP 382 \-v 383 Uruchom 384 .B Vima 385 w trybie Vi, tak jakby program był nazwany "vi". Ma znaczenie 386 tylko wtedy jeśli program nazwany jest "ex". 387 .TP 388 \-w {plik} 389 Wszystkie wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania programu, 390 są zapisywane w {plik} . 391 Użyteczne jeśli chce się stworzyć skrypt do użycia z "vim \-s" lub 392 ":source!". 393 Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane. 394 .TP 395 \-W {plik} 396 Podobnie do \-w, ale istniejący plik jest nadpisywany. 397 .TP 398 \-x 399 Użyj szyfrowania podczas zapisywania plików. Zostaniesz poproszony 400 o podanie klucza. 401 .TP 402 \-X 403 Nie łącz z serwerem X. Skraca czas uruchamiania w terminalu, ale tytuł 404 okna i schowek nie będą wykorzystywane. 405 .TP 406 \-y 407 Uruchom 408 .B Vima 409 w łatwym trybie, tak jakby program został wywołany "evim" lub "eview". 410 .B Vim 411 będzie zachowywał się bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz. 412 .TP 413 \-Z 414 Tryb ograniczony. Zachowuje się jakby nazwa programu zaczynała się od 415 "r". 416 .TP 417 \-\- 418 Oznacza koniec opcji. 419 Argumenty po tej opcji będą traktowane jak nazwy plików. Używa się do 420 otwierania plików, których nazwy zaczynają się od '\-'. 421 .TP 422 \-\-echo\-wid 423 Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście. 424 .TP 425 \-\-help 426 Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"\-h". 427 .TP 428 \-\-literal 429 Potraktuj nazwy plików dosłownie i nie rozwiązuj kwantyfikatorów. Nie 430 ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka rozwiązuje kwantyfikatory. 431 .TP 432 \-\-noplugin 433 Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy \-u NONE. 434 .TP 435 \-\-remote 436 Połącz się z serwerem Vima i edytuj w nim resztę plików podanych jako 437 argumenty. Jeśli nie znaleziono serwera zostanie zgłoszony błąd a pliki zostaną 438 otwarte w bieżącym Vimie. 439 .TP 440 \-\-remote\-expr {wyrażenie} 441 Połącz z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz rozwiązanie 442 na standardowe wyjście. 443 .TP 444 \-\-remote\-send {klawisze} 445 Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}. 446 .TP 447 \-\-remote\-silent 448 Tak samo jak \-remote, ale bez ostrzeżenia kiedy nie znaleziono 449 serwera. 450 .TP 451 \-\-remote\-wait 452 Tak samo jak \-remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki pozostaną 453 otwarte. 454 .TP 455 \-\-remote\-wait\-silent 456 Tak samo jak \-\-remote\-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie 457 znaleziono serwera. 458 .TP 459 \-\-serverlist 460 Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć. 461 .TP 462 \-\-servername {nazwa} 463 Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego Vima o ile 464 nie połączone z argumentem \-\-remote, wtedy jest to nazwa serwera do 465 połączenia. 466 .TP 467 \-\-socketid {id} 468 Wyłącznie GTK GUI: Użyj mechanizmu GtkPlug by uruchomić gvima w innym 469 oknie. 470 .TP 471 \-\-version 472 Wypisz informację o wersji i zakończ. 473 .SH POMOC ON-LINE 474 By rozpocząć wpisz ":help" w 475 .B Vimie 476 Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc na określony temat. 477 Przykład: ":help ZZ" by uzyskać pomoc na temat polecenia "ZZ". 478 Użyj <Tab> i CTRL\-D aby uzupełnić tematy (":help 479 cmdline\-completion"). W plikach pomocy istnieją znaczniki by ułatwić 480 skakanie z jednego miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych, 481 zobacz ":help"). 482 Można w ten sposób zobaczyć całą dokumentację, np. ":help syntax.txt". 483 .SH PLIKI 484 .TP 15 485 /usr/local/lib/vim/doc/*.txt 486 Dokumentacja 487 .B Vima 488 Użyj ":help doc\-file\-list" aby uzyskać pełną listę. 489 .TP 490 /usr/local/lib/vim/doc/tags 491 Plik znaczników służy do znajdowania informacji w plikach dokumentacji. 492 .TP 493 /usr/local/lib/vim/syntax/syntax.vim 494 Globalne uruchamianie podświetlania składni. 495 .TP 496 /usr/local/lib/vim/syntax/*.vim 497 Pliki składni dla różnych języków. 498 .TP 499 /usr/local/lib/vim/vimrc 500 Globalny plik uruchamiania 501 .B Vima 502 .TP 503 ~/.vimrc 504 Osobiste parametry uruchamiania 505 .B Vima 506 .TP 507 /usr/local/lib/vim/gvimrc 508 Globalne uruchamianie gvima. 509 .TP 510 ~/.gvimrc 511 Osobiste parametry uruchamiania gvima. 512 .TP 513 /usr/local/lib/vim/optwin.vim 514 Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry sposób do przeglądania 515 i ustawiania opcji. 516 .TP 517 /usr/local/lib/vim/menu.vim 518 Globalne uruchamianie menu gvima. 519 .TP 520 /usr/local/lib/vim/bugreport.vim 521 Skrypt służący do tworzenia raportów o błędach. Zobacz ":help bugs". 522 .TP 523 /usr/local/lib/vim/filetype.vim 524 Skrypt do wykrywania typu pliku według jego nazwy. Zobacz ":help 'filetype'". 525 .TP 526 /usr/local/lib/vim/scripts.vim 527 Skrypt do wykrywania typu pliku według jego zawartości. Zobacz ":help 'filetype'". 528 .TP 529 /usr/local/lib/vim/print/*.ps 530 Pliku używane do drukowania PostScriptu. 531 .PP 532 Najświeższe wiadomości na stronie 533 .B Vima: 534 .br 535 <URL:http://www.vim.org/> 536 .SH ZOBACZ TAKŻE 537 vimtutor(1) 538 .SH AUTOR 539 .B Vim 540 został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą innych osób. 541 Zobacz ":help credits" w 542 .B Vimie. 543 .br 544 .B Vim 545 bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews 546 i G.R. (Fred) Walter. 547 Mało już zostało z oryginalnego kodu. 548 .SH BŁĘDY 549 Prawdopodobne. 550 Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych problemów. 551 .PP 552 Pamiętaj że pewna ilość problemów, które mogą być uznawane przez 553 niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością 554 w odtwarzaniu zachowania Vi. 555 Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami "ponieważ Vi robi to 556 inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej plikowi vi_diff.txt (lub 557 wpisać ":help vi_diff.txt" w Vimie). 558 Sprawdź także opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.