vim

Fork of vim, an acceptable text editor
git clone git://git.laack.co/vim.git
Log | Files | Refs | README | LICENSE

vim-pl.1 (15522B)


      1 .TH VIM 1 "2006 kwi 11"
      2 .SH NAME
      3 vim \- Vi rozbudowany, edytor tekstu dla programisty
      4 .SH SYNOPSIS
      5 .br
      6 .B vim
      7 [opcje] [plik ..]
      8 .br
      9 .B vim
     10 [opcje] \-
     11 .br
     12 .B vim
     13 [opcje] \-t znacznik
     14 .br
     15 .B vim
     16 [opcje] \-q [plik_błędu]
     17 .PP
     18 .br
     19 .B ex
     20 .br
     21 .B view
     22 .br
     23 .B gvim
     24 .B gview
     25 .B evim
     26 .B eview
     27 .br
     28 .B rvim
     29 .B rview
     30 .B rgvim
     31 .B rgview
     32 .SH OPIS
     33 .B Vim
     34 jest edytorem tekstu kompatybilnym z Vi. Może być
     35 używany do edycji wszelkiego rodzaju plików tekstowych.
     36 Użyteczny zwłaszcza przy edycji programów.
     37 .PP
     38 Posiada wiele usprawnień w porównaniu z Vi: wielopoziomowe cofanie zmian,
     39 wiele okien i buforów, podświetlanie składni, edycja linii poleceń,
     40 uzupełnianie nazw plików, pomoc on-line, wizualna selekcja, itd.
     41 Zobacz ":help vi_diff.txt" dla podsumowania różnic pomiędzy
     42 .B Vimem
     43 i Vi.
     44 .PP
     45 W czasie korzystania z
     46 .B Vima
     47 można uzyskać obszerną pomoc z systemu pomocy on-line dzięki poleceniu ":help".
     48 Zobacz rozdział POMOC ON-LINE poniżej.
     49 .PP
     50 Najczęściej
     51 .B Vim
     52 jest uruchamiany do edycji pojedynczego pliku poleceniem
     53 .PP
     54 	vim plik
     55 .PP
     56 Bardziej ogólnie
     57 .B Vim
     58 jest uruchamiany poprzez:
     59 .PP
     60 	vim [opcje] [lista plików]
     61 .PP
     62 Jeśli brak listy plików edytor rozpocznie z pustym buforem. W innym
     63 wypadku istnieje dokładnie jedna z czterech możliwości by wybrać jeden
     64 lub więcej plików do edycji.
     65 .TP 12
     66 plik ..
     67 Lista nazw plików.
     68 Pierwsza nazwa będzie nazwą bieżącego pliku, który zostanie wczytany
     69 do bufora. Kursor zostanie umieszczony w pierwszym wierszu. Do
     70 kolejnych plików można przejść dzięki poleceniu ":next". By otworzyć
     71 plik, którego nazwa zaczyna się od myślnika należy listę plików
     72 poprzedzić "\-\-".
     73 .TP
     74 \-
     75 Plik do edycji jest wczytany ze standardowego wejścia. Polecenia są
     76 odczytywane ze standardowego wyjścia błędów, którym powinien być
     77 terminal (tty).
     78 .TP
     79 \-t {znacznik}
     80 Plik do edycji i początkowa pozycja kursora zależy od "znacznika",
     81 rodzaju etykiety goto.
     82 {znacznika} szuka się w pliku tags, związany z nim plik staje się
     83 plikiem bieżącym i wykonuje się powiązane polecenie.
     84 Zazwyczaj używa się tego sposobu dla programów w C, w których wypadku
     85 {znacznik} może być nazwą funkcji.
     86 W efekcie plik zawierający określoną funkcję staje się plikiem
     87 bieżącym a kursor jest umieszczony na początku funkcji.
     88 Zobacz ":help tag-commands".
     89 .TP
     90 \-q [plik_błędów]
     91 Zacznij w trybie quickFix.
     92 Plik [plik_błędów] zostaje zinterpretowany i pokaże się pierwszy błąd.
     93 Jeśli brak opcji [plik_błędów] nazwa pliku zostanie pobrana z opcji
     94 \&'errorfile' (domyślnie "AztecC.Err" dla Amigi, "errros.err" dla innych
     95 systemów.
     96 Do kolejnych błędów można przeskoczyć dzięki poleceniu ":cn".
     97 Zobacz ":help quickfix".
     98 .PP
     99 W zależności od wywołania
    100 .B Vim
    101 zachowuje się inaczej (program może być cały czas tym samym
    102 plikiem).
    103 .TP 10
    104 vim
    105 "Normalny" sposób, wszystko jest domyślne.
    106 .TP
    107 ex
    108 Zacznij w trybie Ex.
    109 Przejdź do trybu Normalnego poleceniem ":vi".
    110 Można także uruchomić poprzez argument "\-e".
    111 .TP
    112 view
    113 Zacznij w trybie tylko do odczytu. W ten sposób będziesz chroniony
    114 przed zapisywaniem pliku. Można także uruchomić poprzez argument
    115 "\-R".
    116 .TP
    117 gvim gview
    118 Wersja GUI.
    119 Uruchamia nowe okno.
    120 Można także uruchomić poprzez argument "\-g".
    121 .TP
    122 evim eview
    123 Wersja GUI w łatwym trybie.
    124 Uruchamia nowe okno.
    125 Można także uruchomić poprzez argument "\-y".
    126 .TP
    127 rvim rview rgvim rgview
    128 Podobnie jak powyżej, ale z ograniczeniami. Nie będzie można uruchomić
    129 poleceń powłoki lub zawiesić
    130 .B Vima.
    131 Można także uruchomić poprzez argument "\-Z".
    132 .SH OPCJE
    133 Opcje można podać w dowolnej kolejności, przed lub po nazwach plików.
    134 Opcje bez argumentów można łączyć po pojedynczym myślniku.
    135 .TP 12
    136 +[num]
    137 W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony w wierszu "num".
    138 Jeśli brak "num" kursor zostanie umieszczony w ostatnim wierszu.
    139 .TP
    140 +/{wzór}
    141 W pierwszym pliku kursor zostanie umieszczony na pierwszym wystąpieniu
    142 {wzór}.
    143 Zobacz ":help search-pattern" by dowiedzieć się jakie są możliwe
    144 wzorce wyszukiwania.
    145 .TP
    146 +{polecenie}
    147 .TP
    148 \-c {polecenie}
    149 {polecenie} zostanie wykonane po tym jak wczyta się pierwszy plik.
    150 {polecenie} jest interpretowane jako polecenie Ex.
    151 Jeśli {poleceni} zawiera białe znaki musi być umieszczone w podwójnych
    152 cudzysłowach (zależy to od używanej powłoki).
    153 Przykład: vim "+set si" main.c
    154 .br
    155 Uwaga: Można użyć do 10 poleceń "+" lub "\-c".
    156 .TP
    157 \-S {plik}
    158 {plik} zostanie zinterpretowany po wczytaniu pierwszego pliku.
    159 Jest równoważne \-c "source {plik}".
    160 {plik} nie może zaczynać się '\-'.
    161 Jeśli nie podano {plik} zostanie użyty "Session.vim" (działa tylko
    162 wtedy jeśli \-S jest ostatnim argumentem).
    163 .TP
    164 \-\-cmd {polecenie}
    165 Podobne do "\-c", ale polecenie jest wykonywane tuż przed
    166 interpretacją jakiegokolwiek pliku vimrc.
    167 Można użyć do 10 takich poleceń, niezależnie od poleceń od "\-c"
    168 .TP
    169 \-A
    170 Jeśli
    171 .B Vim
    172 został skompilowany ze wsparciem dla języków arabskich (edycja od
    173 prawej do lewej i arabska mapa klawiatury) ta opcja uruchamia
    174 .B Vima
    175 w trybie arabskim, np. ustawia się opcja 'arabic'. W innym wypadku
    176 pojawi się komunikat błędu i
    177 .B Vim
    178 zakończy działanie.
    179 .TP
    180 \-b
    181 Tryb binarny.
    182 Ustawi się kilka opcji, które umożliwią edycję plików binarnych lub
    183 wykonywalnych.
    184 .TP
    185 \-C
    186 Kompatybilny. Ustawia opcję 'compatible'.
    187 W ten sposób 
    188 .B Vim
    189 będzie zachowywał się jak Vi, nawet jeśli istnieje plik .vimrc.
    190 .TP
    191 \-d
    192 Uruchom w trybie diff.
    193 Powinno się użyć dwóch, trzech lub czterech nazwy plików jako argumentów.
    194 .B Vim
    195 otworzy wszystkie te pliki i pokaże różnice między nimi.
    196 Działa jak vimdiff(1).
    197 .TP
    198 \-d {urządzenie}
    199 Otwórz {urządzenie} by używać jako terminal.
    200 Tylko na Amidze.
    201 Przykład:
    202 "\-d con:20/30/600/150".
    203 .TP
    204 \-D
    205 Debugowanie. Przejdź do trybu debugowanie wykonując pierwsze polecenie
    206 ze skryptu.
    207 .TP
    208 \-e
    209 Uruchom
    210 .B Vima
    211 w trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano program jako "ex".
    212 .TP
    213 \-E
    214 Uruchom
    215 .B Vima
    216 w ulepszonym trybie Ex, działa tak samo jakby wywołano program jako
    217 "exim".
    218 .TP
    219 \-f
    220 Pierszy plan. Dla wersji GUI.
    221 .B Vim
    222 nie nie oddzieli się od powłoki w jakiej został uruchomiony. Na Amidze
    223 .B Vim
    224 nie jest uruchomiony ponownie by otworzyć nowe okno.
    225 Opcja powinna być użyta kiedy
    226 .B Vim
    227 jest wywoływany przez program, który ma zaczekać na koniec sesji (np.
    228 mail).
    229 Na Amidze polecenia ":sh" i ":!" nie będą działać.
    230 .TP
    231 \-\-nofork
    232 Pierwszy plan. Dla wersji GUI.
    233 .B Vim
    234 nie oddzieli się od powłoki w jakiej został uruchomiony.
    235 .TP
    236 \-F
    237 Jeśli Vim został skompilowany ze wsparciem FKMAP dla edycji tekstów od
    238 prawej do lewej i mapowania klawiatury Farsi, ta opcja uruchomi
    239 .B Vima
    240 w trybie Farsi, np. zostawią ustawione opcje 'fkmap' i 'rightleft'.
    241 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
    242 .B Vim
    243 zakończy działanie.
    244 .TP
    245 \-g
    246 Jeśli
    247 .B Vim
    248 został skompilowany ze wsparciem dla GUI ta opcja uruchomi GUI.
    249 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
    250 .B Vim
    251 zakończy działanie.
    252 .TP
    253 \-h
    254 Wyświetli krótką pomoc o argumentach linii poleceń i opcjach. Potem
    255 .B Vim
    256 zakończy działanie.
    257 .TP
    258 \-H
    259 Jeśli
    260 .B Vim
    261 został skompilowany ze wsparciem RIGHTLEFT dla edycji od prawej do
    262 lewej oraz ma mapowanie klawiatury dla hebrajskiego, ta opcja uruchomi
    263 .B Vima
    264 w trybie hebrajskim, np. ustawi opcje 'hkmap' i 'rightleft'.
    265 W innym wypadku pojawi się komunikat błędu i
    266 .B Vim
    267 zakończy działanie.
    268 .TP
    269 \-i {viminfo}
    270 Kiedy
    271 .B Vim
    272 używa pliku viminfo ta opcja wskaże jakiego pliku użyć zamiast
    273 domyślnego "~/.viminfo".
    274 Można też ominąć użycie pliku .viminfo przez podanie nazwy "NONE".
    275 .TP
    276 \-L
    277 To samo co \-r.
    278 .TP
    279 \-l
    280 Tryb Lisp.
    281 Ustawia opcje 'lisp' i 'showmatch'.
    282 .TP
    283 \-m
    284 Zmiana pliku jest niemożliwa.
    285 Przestawia opcję 'write'.
    286 Można zmieniać zawartość bufora, ale zapisanie pliku nie jest
    287 możliwe.
    288 .TP
    289 \-M
    290 Opcje 'modifiable' i 'write' zostaną wyłączone, tak więc zmiany
    291 w pliku oraz ich zapisanie nie są możliwe. Wartość tych opcji można
    292 zmienić.
    293 .TP
    294 \-N
    295 Tryb niekompatybilny. Przestawia opcję 'compatible'. Dzięki temu
    296 .B Vim
    297 będzie zachowywał się odrobinę lepiej, ale mniej zgodnie z Vi nawet
    298 jeśli nie istnieje plik .vimrc.
    299 .TP
    300 \-n
    301 Nie powstanie plik wymiany. Odzyskanie pliku po wypadku nie będzie
    302 możliwe.
    303 Wygodne jeśli instnieje potrzeba edycji na bardzo wolnym medium (np.
    304 dyskietce). Ten cel można osiągnąć także przez ":set uc=0". Można
    305 odwrócić przez ":set uc=200".
    306 .TP
    307 \-nb
    308 Uruchom jako serwer edytora dla NetBeans. Zobacz dokumentację by
    309 dowiedzieć się więcej.
    310 .TP
    311 \-o[N]
    312 Otwórz N okien w stosie.
    313 Kiedy brak N, otwórz jedno okno dla każdego pliku.
    314 .TP
    315 \-O[N]
    316 Otwórz N okien obok siebie.
    317 Kiedy brak N, otwórz jedno okno dla każdego pliku.
    318 .TP
    319 \-p[N]
    320 Otwórz N kart.
    321 Kiedy brak N, otwórz jedną kartę dla każdego pliku.
    322 .TP
    323 \-R
    324 Tryb tylko do odczytu.
    325 Zostanie ustawiona opcja 'readonly'.
    326 Cały czas można zmieniać bufor, ale będzie istniała blokada by chronić
    327 przed przypadkowym zapisaniem pliku.
    328 Jeśli chcesz zapisać plik dodaj wykrzyknik do polecenia Ex, np. ":w!".
    329 Opcja \-R implikuje opcję \-n (zobacz poniżej).
    330 Opcja 'readonly' może zostać przestawiona poprzez ":set noro".
    331 Zobacz ":help 'readonly'".
    332 .TP
    333 \-r
    334 Wypisz listę plików wymiany razem z informacjami o nich.
    335 .TP
    336 \-r {plik}
    337 Tryb odzyskiwania danych.
    338 Plik wymiany zostanie wykorzystany do odzyskania gwałtownie przerwanej sesji.
    339 Plik wymiany to plik z taką samą nazwą co plik oryginalny z dodanym ".swp".
    340 Zobacz ":help recovery".
    341 .TP
    342 \-s
    343 Tryb cichy. Rozpoczęty tylko kiedy uruchomiony jako "Ex" lub opcja
    344 "\-e" została podana przed opcją "\-s".
    345 .TP
    346 \-s {skrypt}
    347 Zostanie wczytany plik {skrypt}.
    348 Znaki w pliku zostaną zinterpretowane jakby były wpisywane.
    349 To samo można osiągnąć poprzez polecenie ":source! {skrypt}".
    350 Jeśli osiągnięto koniec pliku zanim edytor zakończył działanie, dalsze
    351 znaki odczytywane są z klawiatury.
    352 .TP
    353 \-T {terminal}
    354 Przekazuje
    355 .B Vimowi
    356 nazwę terminalu jakiego używasz.
    357 Wymagane tylko wtedy jeśli nie działa automatycznie.
    358 Powinien być to terminal znany
    359 .B Vimowi
    360 (builtin) lub zdefiniowany w plikach termcap lub terminfo.
    361 .TP
    362 \-u {vimrc}
    363 Użyj poleceń z pliku {vimrc} w czasie uruchamiania.
    364 Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania zostaną pominięte.
    365 Używaj do edytowania plików specjalnych.
    366 Można pominąć także wszystkie możliwe pliki uruchamiania poprzez
    367 podanie nazwy "NONE".
    368 Zobacz ":help initialization" by poznać więcej szczegółów.
    369 .TP
    370 \-U {gvimrc}
    371 Użyj poleceń z pliku {gvimrc} w czasie uruchamiania GUI.
    372 Wszystkie inne możliwe pliki uruchamiania GUI zostaną pominięte.
    373 Można pominąć także wszystkie możliwe pliki uruchamiania GUI poprzez
    374 podanie nazwy "NONE".
    375 Zobacz ":help gui-init" by poznać więcej szczegółów.
    376 .TP
    377 \-V[N]
    378 Tryb gadatliwy. Wypisz wiadomości o tym jaki pliki są wczytywane
    379 i o informacjach pobieranych i dodawanych do pliku viminfo. Opcjonalny
    380 argument N jest wartością 'verbose'. Domyślnie 10.
    381 .TP
    382 \-v
    383 Uruchom
    384 .B Vima
    385 w trybie Vi, tak jakby program był nazwany "vi". Ma znaczenie
    386 tylko wtedy jeśli program nazwany jest "ex".
    387 .TP
    388 \-w {plik}
    389 Wszystkie wciśnięcia klawiszy, aż do zakończenia działania programu,
    390 są zapisywane w {plik} .
    391 Użyteczne jeśli chce się stworzyć skrypt do użycia z "vim \-s" lub
    392 ":source!".
    393 Jeśli {plik} istnieje, znaki są dopisywane.
    394 .TP
    395 \-W {plik}
    396 Podobnie do \-w, ale istniejący plik jest nadpisywany.
    397 .TP
    398 \-x
    399 Użyj szyfrowania podczas zapisywania plików. Zostaniesz poproszony
    400 o podanie klucza.
    401 .TP
    402 \-X
    403 Nie łącz z serwerem X. Skraca czas uruchamiania w terminalu, ale tytuł
    404 okna i schowek nie będą wykorzystywane.
    405 .TP
    406 \-y
    407 Uruchom
    408 .B Vima
    409 w łatwym trybie, tak jakby program został wywołany "evim" lub "eview".
    410 .B Vim
    411 będzie zachowywał się bardziej jak edytor kliknij-i-wpisz.
    412 .TP
    413 \-Z
    414 Tryb ograniczony. Zachowuje się jakby nazwa programu zaczynała się od
    415 "r".
    416 .TP
    417 \-\-
    418 Oznacza koniec opcji.
    419 Argumenty po tej opcji będą traktowane jak nazwy plików. Używa się do
    420 otwierania plików, których nazwy zaczynają się od '\-'.
    421 .TP
    422 \-\-echo\-wid
    423 Wyłącznie GTK GUI: wypisz ID okna na standardowe wyjście.
    424 .TP
    425 \-\-help
    426 Wyświetl informację o pomocy i zakończy, to samo co"\-h".
    427 .TP
    428 \-\-literal
    429 Potraktuj nazwy plików dosłownie i nie rozwiązuj kwantyfikatorów. Nie
    430 ma znaczenia na Uniksach gdzie powłoka rozwiązuje kwantyfikatory.
    431 .TP
    432 \-\-noplugin
    433 Pomiń ładowanie wtyczek. Implikowane przy \-u NONE.
    434 .TP
    435 \-\-remote
    436 Połącz się z serwerem Vima i edytuj w nim resztę plików podanych jako
    437 argumenty. Jeśli nie znaleziono serwera zostanie zgłoszony błąd a pliki zostaną
    438 otwarte w bieżącym Vimie.
    439 .TP
    440 \-\-remote\-expr {wyrażenie}
    441 Połącz z serwerem Vima, rozwiąż w nim {wyrażenie} i wypisz rozwiązanie
    442 na standardowe wyjście.
    443 .TP
    444 \-\-remote\-send {klawisze}
    445 Połącz z serwerem Vima i wyślij do niego {klawisze}.
    446 .TP
    447 \-\-remote\-silent
    448 Tak samo jak \-remote, ale bez ostrzeżenia kiedy nie znaleziono
    449 serwera.
    450 .TP
    451 \-\-remote\-wait
    452 Tak samo jak \-remote, ale Vim nie zakończy dopóki pliki pozostaną
    453 otwarte.
    454 .TP
    455 \-\-remote\-wait\-silent
    456 Tak samo jak \-\-remote\-wait, ale bez ostrzeżenie kiedy nie
    457 znaleziono serwera.
    458 .TP
    459 \-\-serverlist
    460 Wypisz nazwy wszystkich serwerów Vima jakie można znaleźć.
    461 .TP
    462 \-\-servername {nazwa}
    463 Użyj {nazwa} jako nazwy serwera. Wykorzystane dla bieżącego Vima o ile
    464 nie połączone z argumentem \-\-remote, wtedy jest to nazwa serwera do
    465 połączenia.
    466 .TP
    467 \-\-socketid {id}
    468 Wyłącznie GTK GUI: Użyj mechanizmu GtkPlug by uruchomić gvima w innym
    469 oknie.
    470 .TP
    471 \-\-version
    472 Wypisz informację o wersji i zakończ.
    473 .SH POMOC ON-LINE
    474 By rozpocząć wpisz ":help" w
    475 .B Vimie
    476 Wpisz ":help temat" by uzyskać pomoc na określony temat.
    477 Przykład: ":help ZZ" by uzyskać pomoc na temat polecenia "ZZ".
    478 Użyj <Tab> i CTRL\-D aby uzupełnić tematy (":help
    479 cmdline\-completion"). W plikach pomocy istnieją znaczniki by ułatwić
    480 skakanie z jednego miejsca do innego (rodzaj linków hipertekstowych,
    481 zobacz ":help").
    482 Można w ten sposób zobaczyć całą dokumentację, np. ":help syntax.txt".
    483 .SH PLIKI
    484 .TP 15
    485 /usr/local/lib/vim/doc/*.txt
    486 Dokumentacja
    487 .B Vima
    488 Użyj ":help doc\-file\-list" aby uzyskać pełną listę.
    489 .TP
    490 /usr/local/lib/vim/doc/tags
    491 Plik znaczników służy do znajdowania informacji w plikach dokumentacji.
    492 .TP
    493 /usr/local/lib/vim/syntax/syntax.vim
    494 Globalne uruchamianie podświetlania składni.
    495 .TP
    496 /usr/local/lib/vim/syntax/*.vim
    497 Pliki składni dla różnych języków.
    498 .TP
    499 /usr/local/lib/vim/vimrc
    500 Globalny plik uruchamiania
    501 .B Vima
    502 .TP
    503 ~/.vimrc
    504 Osobiste parametry uruchamiania
    505 .B Vima
    506 .TP
    507 /usr/local/lib/vim/gvimrc
    508 Globalne uruchamianie gvima.
    509 .TP
    510 ~/.gvimrc
    511 Osobiste parametry uruchamiania gvima.
    512 .TP
    513 /usr/local/lib/vim/optwin.vim
    514 Skrypt używany w poleceniu ":options", dobry sposób do przeglądania
    515 i ustawiania opcji.
    516 .TP
    517 /usr/local/lib/vim/menu.vim
    518 Globalne uruchamianie menu gvima.
    519 .TP
    520 /usr/local/lib/vim/bugreport.vim
    521 Skrypt służący do tworzenia raportów o błędach. Zobacz ":help bugs".
    522 .TP
    523 /usr/local/lib/vim/filetype.vim
    524 Skrypt do wykrywania typu pliku według jego nazwy. Zobacz ":help 'filetype'".
    525 .TP
    526 /usr/local/lib/vim/scripts.vim
    527 Skrypt do wykrywania typu pliku według jego zawartości. Zobacz ":help 'filetype'".
    528 .TP
    529 /usr/local/lib/vim/print/*.ps
    530 Pliku używane do drukowania PostScriptu.
    531 .PP
    532 Najświeższe wiadomości na stronie
    533 .B Vima:
    534 .br
    535 <URL:http://www.vim.org/>
    536 .SH ZOBACZ TAKŻE
    537 vimtutor(1)
    538 .SH AUTOR
    539 .B Vim
    540 został napisany przez Brama Moolenaara z dużą pomocą innych osób.
    541 Zobacz ":help credits" w
    542 .B Vimie.
    543 .br
    544 .B Vim
    545 bazuje na Steviem, nad którym pracowali: Tim Thompson, Tony Andrews
    546 i G.R. (Fred) Walter.
    547 Mało już zostało z oryginalnego kodu.
    548 .SH BŁĘDY
    549 Prawdopodobne.
    550 Zobacz ":help todo" by poznać listę znanych problemów.
    551 .PP
    552 Pamiętaj że pewna ilość problemów, które mogą być uznawane przez
    553 niektórych ludzi za błędy są w rzeczywistości spowodowane wiernością
    554 w odtwarzaniu zachowania Vi.
    555 Jeśli sądzisz, że inne rzeczy są błędami "ponieważ Vi robi to
    556 inaczej", powinieneś przyjrzeć się bliżej plikowi vi_diff.txt (lub
    557 wpisać ":help vi_diff.txt" w Vimie).
    558 Sprawdź także opis opcji 'compatible' i 'cpoptions'.